Leaderboard Ad

മടക്കയാത്ര

0

ന്നലെ
പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ, പടിപ്പുര വാതുക്കൽ
വിളർന്നു കത്തിയ കണ്ണുകൾ
അതിൽ പ്രകാശം നിറചൂട്ടി
പതിനാലു സംവത്സരങ്ങൾ

 

ഇന്ന്
നെടുവീർപ്പുകൾ-അലയോടുങ്ങാത്ത
ഒരേകാന്ത കടൽ പോലെ നാല് ചുവരുകൾ
ഹൃദയം ഒരു മുൾ മുനയായി വളർന്ന് തൊണ്ടയിൽ കുത്തുന്നു
നിദ്രയുടെ ശവമഞ്ചത്തിൽ
ഓർമ്മ
മണൽകാട് നനഞ്ഞു.
പുതിയ പച്ചപ്പും, പൂക്കളും വിടർന്നു
അവയ്ക്ക് മീതെ മോഹന സൌധങ്ങൾ
അംബരം ചുംബിച്ചു.
അവയ്ക്കിടയിൽ വളമായി
ജീവന്റെ ദൈവകണം പോലെ
ബാലിത്തറയിൽ രക്തം ഊട്ടി നനച്ച
പുണ്യം പോലെ – ജീവിതം!

 

നാളെ
വെളിച്ചം കുടിച്ചു വീർത്ത കണ്ണുകൾ
കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടാകും
ഇതെന്റെ അവസാനത്തെ ഡ്രാഫ്റ്റ് !
ആൾകൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ എന്നെ തിരയുമോ?

 

വാൽകഷണം
ഉത്സവ പറമ്പിൽ ആളൊഴിഞ്ഞു
ഡോക്ടറുടെ കുറിപ്പടിയിലെ അവസാനത്തെ
വരിക്ക് കാത്തു നിൽക്കുന്നു – ഞാൻ.
അപ്പോൾ
വെയിൽ പഴുത്ത മണൽകാട്ടിൽ
ഒരു ചുവന്ന പൂവ് വിരിയുന്നു.
ഒരു മഹാസാഗരം
കാൽ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് മണ്ണ് നീക്കുന്നു. !!

 

(നവോദയ ദമാം നടത്തിയ കവിതാ മത്സരത്തിൽ രണ്ടാം  സ്ഥാനം നേടിയ കവിത)

Share.

About Author

140q, 0.548s