Leaderboard Ad

ഹൃദയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെ പൂവ്‌

0

വെയില്‍ തിന്നുന്ന പക്ഷി
തീയില്‍ ചാടി ചത്തു.
അന്നനാളത്തില്‍ കത്തുന്ന ചാരായവും 
പുളിപ്പ്‌ വിടാത്ത കണ്ണില്‍ 
നെരിപ്പോടിന്റെ മൂര്‍ച്ചയും.
വിശപ്പ്‌ മാറാത്ത വയറിന്‍ 
അഗ്നിയുടെ ആളലും. 
കുനിയാത്ത ശിരസ്സിന്‍ 
ഉയിര്‍പ്പിന്റെ കരുത്തുമായ്‌ 
വേച്ചു വേച്ചെങ്കിലും പതറാത്ത ചുവടുമായ്‌
തെരുവിനെ പൊള്ളിച്ച് 
നീ നടന്നപ്പോഴോക്കെയും.

കൂകി വിളിച്ചവര്‍, കുലുങ്ങി ചിരിച്ചവര്‍.
ഇടതു കയ്യാല്‍ പാപം ചെയ്തവര്‍,
വലതു കയ്യാല്‍ കല്ലെറിഞ്ഞവര്‍
കുംഭകുലുക്കി മുഖം മിനുക്കിച്ചത്തു.
നീയോ ? അഗ്നിയെ തിരസ്കരിച്ച് 
‘ഹൃദയത്തിലൊരു പൂ വെച്ച്.’

അത്യാഹിതത്തില്‍ ചത്തവന്റെ 
അവസാന നാണയം തിരഞ്ഞ്‌ 
തെരുവിനെ ചുവപ്പിച്ച് 
മെരുങ്ങാതെ നടന്നു.

നീ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തെക്കവച്ച് 
നിന്നോട് കയര്‍ത്തവര്‍ 
മരിച്ചു തീരുമ്പോഴും 
അഗ്നിയാമാക്ഷരം 
ചൂടോടെ ഭക്ഷിച്ച് 
കരള്‍ വെന്തു ചത്ത 
കരുത്തിന്‍ മഹാ കവീ.

നീ ‘ഒസ്യത്തോതി’ 
മൂടാതെ സൂക്ഷിച്ച 
കല്ലറക്കുള്ളിലെ 
പൂവെടുത്തോട്ടെ ഞാന്‍ ??

Share.

About Author

140q, 0.724s