Leaderboard Ad

മകൻ

0

“നീ ഇവിടെയായാലും  ഗൾഫിൽ പോയാലും നന്നായിരുന്നാൽ മതി … എനിക്കത്രെയേയുള്ളു  .. നീ വിഷമിക്കണ്ട … ” എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടുമ്പോൾ അമ്മയുടെ വിരലുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . എനിക്ക് ആ കണ്ണുകളിലെക്ക് നോക്കാൻ  ദൈര്യമില്ലായിരുന്നു . കണ്ണീരു  വരാതെ അടക്കി നിറുത്താൻ  അമ്മ നന്നേ വിഷമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ  ഞാനും !!… കണ്ണുനീർ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തളം  കെട്ടിക്കിടന്നു ഒരു കടലുപോലെ ആര്ത്തിരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..  ഞാൻ യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി .. “ഞാൻ ഇവിടെയാണെന്നു കുഞ്ഞുമോൾ അറിയണ്ട ..” അമ്മയുടെ ഈ വാക്കുകൾക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തലയാട്ടി സമ്മതം പറഞ്ഞു  ശരണാലയത്തിന്റെ പടികൾ ഇറങ്ങി.

അമ്മയെ തിരിഞ്ഞുനോക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും തിരമാല ആഞ്ഞടിച്ച് എന്റെ ഹൃദയം പൊട്ടി കണ്ണിലൂടെ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മക്ക് ഞാൻ ഒറ്റമകനാണ്. അമ്മയെ ഇവിടെ ആക്കിയത് ഭാര്യയോടും കുഞ്ഞിമോളോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഏതൊക്കെയാണ് ശരി..  തെറ്റ് അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല ഇപ്പോഴത്തെ എന്റെ ശരി ഇതാണ്.

അമ്മയിവിടെയാണെന്നു  മോളെയറിയിക്കണ്ടന്നുപറഞ്ഞത് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്,  അമ്മയുടെ അവസ്ഥ എനിക്ക് വരരരുത് …  എന്നെ കണ്ടു എന്റെ മോൾ പഠിക്കരുത് . പക്ഷെ അൽപ്പായുസ്സ്  മാത്രം ഡോക്ടർമാർ  പറഞ്ഞ എനിക്ക് ഇതിനിപറ്റി കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാൻ സമയമില്ല.

വൃദ്ധസദനം അമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി സഹിക്കുമായിരിക്കും… പക്ഷെ എന്റെ മരണം …. അത് … അത് എന്റെയമ്മ എങ്ങിനെ സഹിക്കും !! … എനിക്ക് കണ്ണീരു അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല.

Share.

About Author

അജിത്ത് പട്ടമന, ഏറണാകുളം ജില്ലയിലെ വടക്കൻ പറവൂർ സ്വദേശം . കൊച്ചിയിൽ സോഫ്കേർ സോലുഷൻസ് എന്ന കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ ആയി ജോലി ചെയ്യുന്നു ഇപ്പൊൾ കുവൈറ്റിൽ. വിലാസം :- അജിത്ത് പി .ടി പട്ടമന വീട് ഏഴിക്കര പി .ഒ വടക്കൻ പറവൂർ എറണാകുളം

118q, 0.580s